20.11.2018’ ten merhaba.
Tam şuanda şöyle bir dua ediyordum. Allah’ ım sen kimseyi gözümden düşürme. Ya da daha doğrusu lüzumsuz yere ben çok yüceltmeyeyim kimseyi.. Sonuçta; ne ben yersiz bi şekilde göklere çıkarayım kimseleri, ne de kimseler kendini
düşürsün benim gözümden sebepsiz yere. Eğer dua ile isteyip istemediklerimi seçebileceksem,
eğer bu duygular hisler dua ile hayatımda olmayacaksa ben bu silahı sonuna
kadar kullanacağım. Ben bende olan bazı şeyleri bugünlerde değiştirmeye o kadar
azimliyim ki… Değişeceklerine o kadar inançlıyım ki.. Sen yardım et. Bu sefer
yolumda baya bir ilerleyeceğim biliyorum. Aslında hayır. Bilmiyorum. Ama
inanıyorum. İnanç doluyum. Hatta ne düşündüm biliyor musun? Bu satırları neden
yazıyorum sorusu. Bu satırların sonu bir yere çıkacak çünkü. Buralarda bir
şeyler olacak. Bu satırlar da bunu zapt altına alıyor şuan. Ahh sevdiğim bir
cümle geldi aklıma. Sizin yaşamakta olduğunuz her şey Allah katında yaşanmış ve
bitmiştir. Zaman sen bizimle nasıl oynuyorsun? Biz sana nasıl esir oluyoruz.
Sen beni yendin bu güne kadar farkındayım. Ama sen de şunu bil ki galibiyet
sırası artık bende!
Havalar yağmurlu devam
ediyor. AhahhaJ
havalardan konuşma tıkanınca bahsedilirJ Galiba şuan ben
de yazarken tıkandım. Bir yerlerde birileri daha benim gibidir muhtemelen şuan.
Kafaları taşmak üzeredir. Ama nereye boşaltacaklarını bilmediklerinden
taşıyorlardır o ağırlıkları. Kalpleri yorgundur. Bu dünya onlara yetersizdir.
Yetmeyecektir de.. Ya fark etmişlerdir ya fark edeceklerdir. Böyleleri için
dünya hayatı cidden zordur. Araftakiler.

Yorumlar
Yorum Gönder