Kıştan yaza geçiş hızım o
kadar şaşırtıyor ki beni… Zaten bahar olarak kalmışlığım çok yok onu idrak
ediyorum. En uçlardayım hep. Biraz ortalarda bir yerde olsam belki daha rahat
bir insan olabilirdim. Sanırım ben deliyim yaJ Sürekli bir
şeyler yazmak istiyorum şu anda. Zihnimde kelimeler dans ediyor. Şimdi de yaz
mevsiminde olduğumu hissettim ve dur hemen yazayım bir şeyler şuraya dedim.
Keyifliymiş gerçekten yazmak. Edebi bir şey çıkar mı benden bilmiyorum günün
birinde. Ama şuan bunları; yani bu karalamaları kimseyle paylaşamam. Sonuçta
zihnim sere serpe. Küçücük bi kırıntısını dışarı açsam bazen açtığım yerden
vuruluyorum. Bunları paylaşsam bir de neler olabilir hayal bile edemiyorum. Bak
bugün 500 kelimden baya baya fazla yazdık. Kelimeleri saymadan yazacağımız
anların şerefine o halde!(1354)
Bazen de kapılıp gidiyor işte insan. Çünkü kapılmak istiyor deli gibi. Sınırlarını yıkmak istiyor. Arşı aşacakken güya dünyadaki küçük bir çitin üzerinden atlamak istiyor. İstiyor çünkü o çit dünyadaki çoğu insan için arş gibi bir şey. Bir kere de dünyadaki birileri için önemli olmak istiyor. Baktığımız aynı belki ama gördüklerimiz o kadar farklı ki.. Bu yüzden apayrı hayatlar olmuyor muyuz? Ademle Havva’ dan gelmişken bu yüzden bu kadar ayrı düşmüyor muyuz? Neden ayrıldık ki biz? O ilk ayrılık olmasaydı? O ilk nefse mağlup oluş hiç yaşanmasaydı… Yine insan olamaz mıydık biz? Sanırım olamazdık.. Bu irade özgürlüğü denen şey var ya.. İyi kötü arasında her gün sayısını söyleyemeyeceğim kadar olan savaş var ya.. İşte bizi Biz yapan tam da bu savaş galiba. Ben bugün neden kapılmak istiyorum Allah’ ım neden? Neden asma köprü üzerine kurduğum dengemi sarsmaya meylediyorum. Dengemi bozmayınız diye bas bas bağırırken neden köprünün iplerini kend...

Yorumlar
Yorum Gönder