Bi günü teğet geçelim mi?
13.11.2018’ ten merhaba. İnsan ne yaparsa kendisine yapar der annem hep. Ben de
bu söze gerçekten inanırım. Ama mantığımla duygularımın örtüşmediği bir sözdür.
Evet mantıken inanıyorum bu böyledir. İnsanın her davranışı, her sözü kendisini
gösteren bir aynadır ve nihayetinde her zaman dönüp dolaşıp yine kendini
etkiler. Ama böyle hissedemiyorumL Hayatımda nasıl
bir değersizlik hissi varsa, dışarıdan gelen her sözün her davranışın
paratoneri gibi davranıyorum. Önce ben diyeceğim günlere çok yakınım bunu
biliyorum. Bir şeyden bariz bir acı hissediliyorsa bu farkındalık olmalı.
Farkındalık eğer güçlüyse köklü değişimlere neden olabilir bakalım bu his mi
yoksa mantıkta yeri var mı? Yoksa ikisini de barındıran bir temel mi?
Göreceğiz…
Bazen de kapılıp gidiyor işte insan. Çünkü kapılmak istiyor deli gibi. Sınırlarını yıkmak istiyor. Arşı aşacakken güya dünyadaki küçük bir çitin üzerinden atlamak istiyor. İstiyor çünkü o çit dünyadaki çoğu insan için arş gibi bir şey. Bir kere de dünyadaki birileri için önemli olmak istiyor. Baktığımız aynı belki ama gördüklerimiz o kadar farklı ki.. Bu yüzden apayrı hayatlar olmuyor muyuz? Ademle Havva’ dan gelmişken bu yüzden bu kadar ayrı düşmüyor muyuz? Neden ayrıldık ki biz? O ilk ayrılık olmasaydı? O ilk nefse mağlup oluş hiç yaşanmasaydı… Yine insan olamaz mıydık biz? Sanırım olamazdık.. Bu irade özgürlüğü denen şey var ya.. İyi kötü arasında her gün sayısını söyleyemeyeceğim kadar olan savaş var ya.. İşte bizi Biz yapan tam da bu savaş galiba. Ben bugün neden kapılmak istiyorum Allah’ ım neden? Neden asma köprü üzerine kurduğum dengemi sarsmaya meylediyorum. Dengemi bozmayınız diye bas bas bağırırken neden köprünün iplerini kend...

Yorumlar
Yorum Gönder