Ana içeriğe atla

Biraz*cık kırpılmış...


   11.11.2018’ten merhaba. Dualar değişir mi? Evet farkındayım soru biraz garip oldu. İnananlar, dua edenler aslında hep şeyi merak eder; dua ile kader değişir mi? Ama benim sorunum başka şuan. Dua değişir mi? Kendime verdiğim cevaba göre; evet değişir. Birkaç farklı şekilde değişir hem de. Değişimlerden ilki tamamen insanın kafasının değişmesi ile alakalı esasında. Sen değişiyorsun ettiğin dualar da değişiyor tabiatıyla. Diğer değişimse ilginçtir. İçinden bir şey diliyorsun; içinden, çok derinden bir yerden. Ve istediğin şeyi buluyorsun karşında ama farklı bir kalıpla… Bu nasıl oluyor? Bizi bizden iyi bile Bir’ i var. Öyle oluyor…
   Ben bugün ilham ve azim için dua ettim. Ve tam bunu yazarken şöyle bir karara vardım: eksiklerim ne ise onlara yöneleceğim. Maddi ve manevi... Hani geçen gün yazmıştım ya; Fatih-Akşemsettin mevzuu… Bu kuşatmayı kendi benliğim için yapmaya karar verdim. Son nefesime kadar da yapacağım bunu. Bu an yeni bir ansa; bu andaki ben de oldukça yeni. Olması gereken olması gerektiği şekilde olur, olur da ben müdahale etmezsem insanlığım kaybolur. Beni yaradana ne büyük bir borcum varmış unutmuşum. İşte tam da şimdi O’ na tekrar söz veriyorum. Ben insan olacağım, korkmayacağım senden başkasından… Eğilmeyeceğim başkası önünde. Susturacağım şeytanımı. Ve evet günaha da gireceğim, ama tövbesini de ekleyeceğim ardına. Bunlar olacak…
   Unutmak istemediğim bir hikâyemi paylaşayım bugün de. Hafızamdan hiç gitsin istemiyorum çünkü. ....................*****************..........................................................................Yani olmuştu.

    Nasıl toparlayacağım kelimelerimi bilmiyorum. Ama yazdıklarımı okurken bir cilt kitapmış gibi geldi bir an. Bu anlık yansıma oldu. Olduysa olurJ

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

An*sız..

       Bazen de kapılıp gidiyor işte insan. Çünkü kapılmak istiyor deli gibi. Sınırlarını yıkmak istiyor. Arşı aşacakken güya dünyadaki küçük bir çitin üzerinden atlamak istiyor. İstiyor çünkü o çit dünyadaki çoğu insan için arş gibi bir şey. Bir kere de dünyadaki birileri için önemli olmak istiyor.    Baktığımız aynı belki ama gördüklerimiz o kadar farklı ki.. Bu yüzden apayrı hayatlar olmuyor muyuz? Ademle Havva’ dan gelmişken bu yüzden bu kadar ayrı düşmüyor muyuz? Neden ayrıldık ki biz? O ilk ayrılık olmasaydı? O ilk nefse mağlup oluş hiç yaşanmasaydı… Yine insan olamaz mıydık biz? Sanırım olamazdık.. Bu irade özgürlüğü denen şey var ya.. İyi kötü arasında her gün sayısını söyleyemeyeceğim kadar olan savaş var ya.. İşte bizi Biz yapan tam da bu savaş galiba. Ben bugün neden kapılmak istiyorum Allah’ ım neden? Neden asma köprü üzerine kurduğum dengemi sarsmaya meylediyorum. Dengemi bozmayınız diye bas bas bağırırken neden köprünün iplerini kend...

08.11.2018 imiş..

        08.11.2018’ ten yazıyorum. Arka fonda YouTube’ da bir şeyler çalıyor. Pencerenin ardından ezan sesleri geliyor. Saat 1 e gelmek üzere. Ben… Ben yorgunum sanırım.. Çok yorgunum. Hep şey diyorum ya; yolda olmak da güzel bazen, sadece varmak değil mühim olan. Yok hayır ben bazı yolları sevmiyorum, hiç sevemiyorum. Direk varsam olmuyor mu? Neden yolda olmak zorundayım ki? Başka bir varış formülü yok mu istediğimiz sonlara… Ya da acaba ben biraz daha yolla hemhal mi olsam mesela? Yolda olmaktan korkmasam.Kendi kendime yarattığım çelişkileri bir kabullensem ya da yaratmasam hiç onları; fırsat vermesem ben kendime. Neden, niçin diye sorgulamasam mesela. Mesela olanı lafta değil de gerçekten kabul etsem. Olmayana da aynı şekilde razı olsam…

09.11.2018- Kesin tarih..

       09.11.2018’ ten bildirmekteyim. Dün ile bugün arasında bir 24 saatten çok daha fazla zaman farkı olabiliyor bazen. İyi ki de oluyor bu fark. Dünkü benden hiç memnun değildim ben mesela. Ama şimdi diyorum ki; bugünkü ben diyor bunu yani: değişiyor... Dünyada her şeyin hatta bence yaratılmış her şeyin müthiş bir değişme kabiliyeti var. Ama(yine bence* tabii) en zor kendi kendine ket vuran insanın hislerinin ve düşüncelerin değişmesi. Esasında akışta kalıp bir şeylerin gelmesine ve gitmesine izin verebilsek; bu değişme hallerinin önünde kendi kendimizin bir bariyeri olmasak, her şey belki de daha kolay ve daha basit olacak. Ve aslında cidden bu böyle... Kolay ve basit! Aksi mümkün değil çünkü insan denen varlık dışında evrendeki her şey mükemmel bir düzen içinde işliyor, geliyor, geçiyor görmüyor musun? Bir tek biz insanlar bir yerlerde takılıyoruz, kalıyoruz; bir yerlerden geçmek istemezken bazen bir yerlere gelmek istemiyoruz. Bazen de ne bileyim… Onu bi...